Persoonlijke en de collectieve crisis

Als de mens in een crisis verkeerd dan is daar een rede voor, we leven namelijk in wereld dat veel te doen heeft met miserabele toestanden.Er zijn twee dingen die daarin een grote rol  spelen dat is de ego van de mens en het bewustzijn van de mens.De mens die vanuit de ego dit leven beleeft kent geen compassie en heeft geen empathisch vermogen.De taak van een ego is alles naar zich toe willen trekken over de rug van de empatische mens. Want de ego is alleen maar op macht uit.Dit heeft ervoor gezorgd dat keer op keer op persoonlijke vlak en op de collectieve universeel belevenis narigheden gebeuren.Wat er wederom gebeurt is dat men niet meer om de hete brei heen kan draaien,het speelt zich allemaal voor onze neus af en roept het vragen op. Vragen zoals, wat gebeurt er allemaal en wat overkomt mij of wat overkomt ons toch?Antwoordt daarop is kijk eens goed om je heen..

Al dat negativiteit,terwijl er zoveel bewonderingswaardig fenomenen zijn in dit leven die men lastig opmerkt,omdat men als maar met negativiteit gebombardeerd wordt.Een crisis dient zich aan als het tijd is voor verandering in je eigen leven of het leven opzich.Als men zich openstelt voor hetgeen dat echt toe doet, zoals het hebben van een geestelijk vitaal lichamelijke gezondheid,het hebben van gezonde waardevolle onderlinge verbintenis, of simpelweg gelukkig kunnen zijn met de kleinste dingen die het leven te bieden heeft.

Dan zal men zien dat negativiteit steeds minder macht heeft op al dat leeft.Begin jezelf te bevrijden en verban negativiteit uit je leven.